لاغر تصویر بازیگر سرگرمی شیلا خداداد

لاغر: تصویر بازیگر سرگرمی شیلا خداداد صفحه شخصی شیلا خداداد سرگرمی چه خبر از کجا ؟ در حاشیه

گت بلاگز اخبار سیاسی و اجتماعی کاش می‌توانستیم مدیر صداوسیما را استیضاح کنیم/ بودجه را به‌نام رسانه ملی می‌گی

اگر صدا و سیما یکسویه نیست و مقاصد سیاسی ندارد، آیا یک بار دوربینش را دست یک تهیه کننده با گرایش فکری دیگر نمی‌دهد؟ آیا یک بار نمی‌بینیم که سؤالات و موضوعاتی از

کاش می‌توانستیم مدیر صداوسیما را استیضاح کنیم/ بودجه را به‌نام رسانه ملی می‌گی

نماینده مجلس: کاش می توانستیم مدیر صداوسیما را استیضاح کنیم/ بودجه را به نام رسانه ملی می گیرد ولی کار حزبی می کند

عبارات مهم : سیاسی

اگر صدا و سیما یکسویه نیست و مقاصد سیاسی ندارد، آیا یک بار دوربینش را دست یک تهیه کننده با گرایش فکری دیگر نمی دهد؟ آیا یک بار نمی بینیم که سؤالات و موضوعاتی از نوع دیگر از مردم پرسیده شود؟ اصلاً اگر صدا و سیما نمی خواهد رویکرد سیاسی داشته باشد، آیا اینقدر ترکیب مدیران و تهیه کنندگانش سیاسی و منحصر به یک گرایش است؟

به گزارش کشور عزیزمان ایران ؛غلامعلی جعفرزاده، نماینده رشت در مجلس با انتقاد شدید از ساخت برنامه هایی نظیر «روایت مردم» در شرایط فعلی، اعتقاد است که صدا و سیما به مثابه یک حزب سیاسی در حال بهره برداری از شرایط فعلی کشور به نفع یک جریان است.

بخشی از مصاحبه این نماینده مجلس را می خوانید:

کاش می‌توانستیم مدیر صداوسیما را استیضاح کنیم/ بودجه را به‌نام رسانه ملی می‌گی

صدا و سیما اخیراً برنامه ای را راجع به شرایط اقتصادی اقتصادی فعلی شکل گرفته در کشور تهیه و پخش کرده با عنوان «روایت مردم» که انتقادات زیادی را در پی داشته هست. نظر شما راجع به این مجموعه مستند چیست؟

به نظر من این مجموعه اوج بی تدبیری صدا و سیما در شرایط فعلی را نشان می دهد که آنتن خود را در اختیار عده ای گذاشته که به شکل کاملاً واضحی دنبال چیزی جز ماهی گرفتن از آب گل آلود شرایط فعلی نیستند. خیلی واضح است که این مستند تلاشی است جهت رسیدن به مقاصد سیاسی، مثل اکثر برنامه های صدا و سیما. همین برنامه مورد اشاره شما را یکی از اشخاص رسانه ای و سیاسی که همواره در انتخابات متفاوت هم بشدت فعال بوده، تهیه کرده هست. در همین انتخابات اخیر هم از اعضای حلقه مهم نامزد مخالف دولت بود.

اگر صدا و سیما یکسویه نیست و مقاصد سیاسی ندارد، آیا یک بار دوربینش را دست یک تهیه کننده با گرایش فکری دیگر نمی‌دهد؟ آیا یک بار نمی‌بینیم که سؤالات و موضوعاتی از

می شود چنین فردی با چنین سابقه ای نگاه سیاسی نداشته باشد؟ خیلی از برنامه سازان مهم تلویزیون این گونه بودند. اگر صدا و سیما یکسویه نیست و مقاصد سیاسی ندارد، آیا یک بار دوربینش را دست یک تهیه کننده با گرایش فکری دیگر نمی دهد؟ آیا یک بار نمی بینیم که سؤالات و موضوعاتی از نوع دیگر از مردم پرسیده شود؟ اصلاً اگر صدا و سیما نمی خواهد رویکرد سیاسی داشته باشد، آیا اینقدر ترکیب مدیران و تهیه کنندگانش سیاسی و منحصر به یک گرایش است؟

آنچه امروز از بسیاری از برنامه های صدا و سیما می شنویم، علی رغم چیزی که ادعا می شود اصلاً صدای مردم نیست. صدا و سیما متأسفانه دارد واژه صدای مردم را مبتذل می کند؛ سر همان عنوان فیلترینگ خبر رسان تلگرام یادتان است که صدا و سیما گزارش هایی پخش کرد که بعداً مشخص شد سخنان مصاحبه شوندگان به صورت تحریف شده است و تخریب شده است پخش شده است بود؟ چنین برنامه هایی آیا می تواند مدعی بازتاب صدای مردم باشد؟ قطعاً هیچ عقل سلیمی نمی تواند این را بپذیرد.

شما پشت این دست برنامه ها همچنان اهداف سیاسی می بینید؟

کاش می‌توانستیم مدیر صداوسیما را استیضاح کنیم/ بودجه را به‌نام رسانه ملی می‌گی

در این مورد هیچ شکی نمی توان داشت. ترکیب مدیران صدا و سیما و برنامه سازان این رسانه که تقریباً همگی از وابستگان جریان مخالف دولت هستند، عالی ترین اثبات جهت این ادعاست. الان هم نشانه زمینگیر کردن دولت هست. آن صدایی که به نام صدای مردم پخش می شود، کاملاً تقطیع شده است و تحریف شده است است که از فیلترهای سیاسی بسیاری گذشته. شما ببینید که اولاً همه پرسشها به دولت نسبت داده می شود در حالی که هنگامی که به کف جامعه می رویم، می بینیم که دایره انتقادات به مراتب فراتر از دولت است.

ثانیاً تمام مطالبه مردم تلاش شده است در اقتصاد خلاصه شود در حالی که ما کلی مطالبات اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و امثال اینها در کف جامعه داریم که یا در صدا و سیما مطرح نمی شوند و یا اگر می شوند قرار است یک موضع سرسختانه علیه آنها در این رسانه اتخاذ شود. ثالثاً تقریباً تمام مدیران و برنامه سازان صدا و سیما از یک جریان سیاسی هستند. خب آیا اینها اتفاقی است؟ آیا خروجی چنین نگاه و ترکیبی می تواند غیرسیاسی باشد؟

اگر صدا و سیما یکسویه نیست و مقاصد سیاسی ندارد، آیا یک بار دوربینش را دست یک تهیه کننده با گرایش فکری دیگر نمی‌دهد؟ آیا یک بار نمی‌بینیم که سؤالات و موضوعاتی از

تأثیر اوضاع فعلی صدا و سیما و پیامی را که ارسال می کند در شرایط فعلی چگونه می بینید؟ این جنس از فعالیت با چه واکنشی در جامعه مواجه خواهد شد؟

من اولاً اعتقاد دارم که ما به لحاظ سیستماتیک اساساً در تشخیص شرایط و انجام تصویر العمل مناسب به آن دچار اختلال و مسئله جدی شده است ایم. مثلاً ببینید جامعه ما به علت شرایط در حال تحمل فشارهای متفاوتی در جنبه های متفاوت هست. بعد در این شرایط دغدغه بعضی نهادها می شود تعطیل کردن یک اقدام حداقلی مثل تماشای خانوادگی مسابقه های فوتبال که می تواند قدری روحیه جامعه را تلطیف کند یا در این شرایط که مسأله مردم اوضاع قیمت ارز و خبرهای چپ و راستی است که از فسادها بیرون می آید، یکدفعه مسأله دستگاهی می شود فیلترینگ اینستاگرام. شرایط عمومی کشور مردم را اذیت می کند و سیستم هم از این طرف مشغول عصبانی کردن آنهاست. فعالیت صدا و سیما هم در همین راستاست.

کاش می‌توانستیم مدیر صداوسیما را استیضاح کنیم/ بودجه را به‌نام رسانه ملی می‌گی

مردم قطعاً مسئله دارند، قطعاً به دولت انتقاد دارند، قطعاً تحمل ارزش کم شده است ولی هنگامی که صدا و سیما می آید یکسری گزارش های تقطیع شده است را پخش می کند، یک درصدی از حرف مردم را بازتاب می دهد و درصد بیشترش را بایگانی می کند، دارد این خبر را می دهد که ای مردم، صدای واقعی شما شنیده نخواهد شد و زیاد از قبل از این سیستم و ساختار ناامید باشید.

وقتی فقط دولت را در وسط میدان نشان می دهد یعنی اینکه ای مردم بریزید سر کسانی که یک سال قبل به آنها 24 و نیم میلیون رأی دادید، چون شما را گول زدند و اوضاع مملکت این شده. یعنی اینکه صندوق رأی راه حل شما نیست و با شرکت در انتخابات به جایی نمی رسید. یک زمانی صدا و سیما خودش را رسانه ملی می نامید و منتقدانش به او می گفتند رسانه «میلی»، الان با این رویکردش در قبال اوضاع فعلی مملکت آیا می شود به آنها گفت رسانه ملی ؟!

چرا؟ چون دولت را نشانه گرفته؟

نه خیلی فراتر از این هست؛ چند علت دارد، اول اینکه از یک مجموعه امکانات و بودجه های وسیع ملی و عمومی دارد به مثابه یک حزب سیاسی به نفع یک جریان خاص بهره برداری می کند. دوم اینکه در پیشگاه چشم مردم خود آنها را سانسور می کند. 20 سال پیش اگر مردم این کار را حس نمی کردند، الان با وجود اینستاگرام، تلگرام، شبکۀ اجتماعی فیس بوک و … خیلی سریع می فهمند. سوم اینکه عملکرد خودش متناقض با ادعایش هست؛ مثلاً می آید دم از لزوم براق سازی می زند ولی دریغ از اینکه ذره ای بودجه خودش را براق کند. هنوز یک بار نشده این رسانه بیاید درآمدهای ناشی از آگهی هایی را که در انحصار اوست روشن کند.

همین رسانه بزرگ ترین تریبون تبلیغ مؤسسات مالی و بنگاه هایی بود که داشتند جیب مردم را غارت می کردند، مثل پدیده شاندیز. همین پدیده شاندیز بعد از آنکه معلوم شده است بود متخلف است و چند بار جهت توقف پخش تبلیغاتش به این مجموعه اخطار داده شده است بود، همچنان پخش آگهی هایش ادامه داشت. می بینیم سریال بی کیفیت با هزینه های چندین میلیاردی در صدا و سیما ساخته می شود ولی دریغ از ذره ای براق سازی. آیا چنین مجموعه ای را باید ملی بدانیم؟ آیا مردم می توانند به چنین مجموعه ای اعتماد کنند؟

خطر این نوع فعالیت صدا و سیما الان فقط رو آوردن مردم به ماهواره نیست، خطر مهم تقویت حس ناامیدی و خشم با برنامه های این رسانه هست. خطر اینجاست که صدا و سیما در حوزه مهندسی افکار عمومی نماینده تمام و کمال حاکمیت تلقی می شود و هنگامی که مردم احساس کنند این تریبون دارد به آنها دروغ می گوید، آن را به کل سیستم تعمیم می دهند. یعنی می گویند کل سیستم دروغگو هست، یا کل سیستم غیرشفاف است و الی آخر.

واژه های کلیدی: سیاسی | سیستم | مجموعه | برنامه | رسانه ای | رسانه ملی | نماینده مجلس | اخبار سیاسی و اجتماعی

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : blogzz